Alcoholverslaving komt van alle verslavingen het meest voor. Ook komt het vaak voor in combinatie met een verslaving aan een ander middel, maar niet altijd. Omdat alcohol legaal en gemakkelijk verkrijgbaar en maatschappelijk breed geaccepteerd is, is de grens tussen normaal gebruik en problematisch drinken moeilijk te zien. Niet veel mensen willen zomaar toegeven een behandeling van alcoholverslaving nodig te hebben, want dan moeten ze daar iets mee. Regelmatig ziet de omgeving het ook, maar vinden ook zij het lastig hun verslaafd familielid hiermee te confronteren.
Bezorgd om jezelf of anderen? Neem contact op via de intake-knop of mail naar info@peggy-sue.com.
Alcohol, met zijn bedrieglijk vrolijke effecten, activeert zowel positieve als negatieve gevoelens door je beloningssysteem te beinvloeden. Geleidelijk ontwikkel je hierbij een lichamelijke afhankelijkheid die het moeilijk maakt om de groeiende verslaving op te merken.
Wanneer iemand in een stopperiode komt, brengen de ontwenningsverschijnselen de hersenen in een compensatiemodus. Dit leidt vaak tot depressieve gevoelens. Het verlangen naar het euforische gevoel en de strijd tegen deze verschijnselen vormen een vicieuze cirkel die het herstel bemoeilijkt.
Alcoholisme is een progressieve aandoening waarvan de oorzaken divers en complex zijn. Het wordt gekenmerkt door het blijven gebruiken van alcohol ondanks de negatieve gevolgen. Dit is verklaarbaar omdat het zowel geestelijke als lichamelijke afhankelijkheid uitlokt, wat het verslavende effect vergroot.
Het verlies van controle en het prioriteren van alcohol boven andere activiteiten zijn tekenen van deze medische stoornis. Daarnaast ontwikkel je een tolerantie op die het maakt dat men steeds meer nodig heeft voor hetzelfde effect. Dit zorgt ervoor dat de verslaving zich gestaag verdiept.
Het herkennen van alcoholisme is vaak een uitdaging, aangezien verslaafden vaak erg goed zijn geworden in het verbergen van hun problemen. De onderstaande signalen wijzen mogelijk op alcoholisme:
Ik lag net in bed, toen ik compleet overdonderd werd. Heel de familie en Peggy-Sue stonden in mijn huis. Het kan niet langer zo, je moet er iets aan doen, spraken ze me toe. De interventie, gebaseerd op het Johnson Model, was totaal onverwacht, dus dat was heel ingrijpend. Ik kreeg twee keuzes: of ik ging in behandeling of ik bleef drinken en mijn familie nam afstand. Ik ben mezelf kapot geschrokken, maar heb de hulp wel direct aanvaard. Mijn verslaving liep de spuigaten uit, dus ik wist ergens wel dat ik hulp nodig had. Al voelde ik in het begin erg veel weerstand; ik heb uiteindelijk doorgezet. Peggy-Sue heeft mij doen inzien dat herstel goed is. Ze heeft me geleerd mijn verslaving niet te onderschatten en het vooral niet te bagatelliseren. Ik heb mijn familie weer terug en nog veel belangrijker: mezelf.
Wij kijken samen naar passende hulp: ambulant, klinisch, detox, interventie of begeleiding van familie. De route wordt afgestemd op de situatie en urgentie.
"Ik kon kiezen tussen twee kwaden. Het was Peggy-Sue bellen of kiezen voor mijn ziekte. Door de begeleiding kwam er weer richting."
Saskia (27 jaar)
"Die confrontatie had ik echt nodig. Mijn familie en Peggy-Sue lieten mij zien dat het zo niet langer kon."
Jordan (33 jaar)
"Door Peggy-Sue ben ik gaan begrijpen wat verslaving is en hoe herstel er concreet uit kan zien."
Victor (22 jaar)
