Verslaving – Wat is er eigenlijk aan de hand?

Aug 25, 2017 | 2 min read

Meerdere factoren dragen bij aan wat verslavingsproblematiek blijkt of lijkt te zijn. Genetische belasting, sociale omstandigheden en psychische kwetsbaarheid spelen daarin samen een rol.

Ook iemand die niet dagelijks drinkt, maar tijdens gebruik volledig doorslaat, kan verslaafd zijn. Binge drinking kan dus ook passen binnen verslavingsgedrag.

Wanneer ouders of grootouders kampten met misbruik van alcohol of andere middelen, kan een volgende generatie een verhoogde kwetsbaarheid meenemen. Volgens de bron ligt er bij dit genetische aspect al een duidelijk verhoogd risico op misbruik en verslaving.

Daarnaast zijn sociale omstandigheden van groot belang. Instabiliteit in een gezin, scheiding, verslaving of mentale ziekte van ouders en een omgeving waarin roken, blowen of ander gebruik vroeg normaal wordt gemaakt, vergroten de kans op het ontwikkelen van verslaving.

Vooral de ontwikkeling van de prefrontale cortex kan worden geremd. Dit deel van het brein speelt een rol bij plannen, beslissingen nemen, sociaal gedrag en impulsbeheersing.

Daardoor neemt niet alleen de kans op middelenmisbruik toe, maar kan ook het vermogen om grenzen te stellen en gevolgen goed te overzien afnemen.

Soms speelt er meer dan alleen middelengebruik. ADHD, een niet herkende depressie of onbehandelde posttraumatische stress kunnen ertoe leiden dat iemand zichzelf probeert te verdoven of te reguleren met alcohol of drugs.

Bij veel vrouwen ziet Peggy-Sue bijvoorbeeld een onderliggende PTSS, vaak ontstaan door mishandeling of seksueel misbruik. Zo kan gebruik langzaam verschuiven naar misbruik en uiteindelijk naar verslaving.

Vanaf het moment van echte verslaving is gecontroleerd gebruik volgens Peggy-Sue niet meer realistisch. In de bron wordt dat vergeleken met een komkommer die een augurk is geworden: die wordt niet meer terug wat hij eerst was.

De kern daarvan is dat terugkeren naar zogenaamd normaal of gematigd gebruik na verslaving meestal niet werkt.

Wanneer iemand stopt met alcohol maar uitwijkt naar wiet, slaappillen, GHB, XTC of een andere dwangmatige uitweg, dan is het probleem niet opgelost maar verplaatst. De ene verslaving maakt dan plaats voor een andere.

Voor buitenstaanders lijkt het oorspronkelijke probleem weg, maar in werkelijkheid blijft de onderliggende verslavingsziekte actief.

Niet iedereen pakt herstel direct op, maar het is volgens Peggy-Sue altijd een serieuze poging waard. Dat geldt zowel voor de persoon in actieve verslaving als voor het hele systeem eromheen, zoals partner, ouders en kinderen.

Heb je hulp nodig voor jezelf of voor een dierbare? Neem contact op met Peggy-Sue om de mogelijkheden te bespreken.