Veel voorkomende misvattingen over verslaving

Mar 2, 2024 | 3 min read

Verslaving is een complexe en vaak onbegrepen ziekte die niet alleen individuen treft, maar ook hun families. Peggy-Sue, die een eigen geschiedenis met verslaving hebben en nu anderen helpen op hun pad naar herstel, onthullen de waarheid achter drie veelvoorkomende misvattingen die ze vaak tegenkomen in hun werkveld.

Het is tijd om deze mythes te ontmaskeren en een beter begrip te creëren voor degenen die worstelen met verslaving.

Een veelvoorkomende misvatting is het idee dat verslaafde mensen eenvoudigweg zwak zijn. Mensen zeggen vaak: stop dan gewoon, of probeer dan gewoon te minderen.

Peggy-Sue legt uit dat dit de kern van verslaving mist. Je bent als het ware gegijzeld. In het woord verslaving zit ook het woord slaaf: je bent slaaf van jouw verslaving.

Verslaving is geen teken van zwakte, maar een complexe ziekte. Het is niet slechts een kwestie van wilskracht; het is een dieperliggend probleem dat blijft bestaan, zelfs als je de middelen wegneemt.

If you have alcoholism and you take the alcohol away, you still have the ism.

Een andere misvatting is dat ex-verslaving mogelijk is. Peggy-Sue legt uit dat verslaving een blijvende ziekte is, zelfs als iemand langere tijd abstinent van het oorspronkelijke middel is geweest.

Het idee dat je in moderatie kunt gebruiken na herstel is vaak een valkuil. Het klopt dat het makkelijker kan worden om niet terug te vallen wanneer je langere tijd abstinent bent geweest, maar het gaat vaak mis zodra mensen denken dat ze weer een beetje kunnen gebruiken. Bij verslaving werkt dat niet zo: een is te veel, en duizend is niet genoeg.

Abstinent zijn betekent niet dat de verslaving volledig verdwenen is. De geest en de hersenen blijven gevoelig voor triggers. Dat vergroot niet alleen de kans op terugval, maar maakt terugval ook extra gevaarlijk, onder meer door verlies van tolerantie en het verhoogde risico op overdosis.

De gedachte dat verslaving iemands eigen schuld is, is een schadelijke misvatting. Het ontstaan van verslaving hangt samen met meerdere factoren, zoals genetische aanleg, omgeving en levensomstandigheden.

Iedereen kan eens een eerste glas alcohol drinken; niet iedereen kan er daarna van afblijven zodra er een prikkel in het brein is ontstaan. Het grootste deel van de mensen kiest er niet bewust voor om een leven als verslaafde te leiden.

Mensen worden geconfronteerd met een eerste oplossing via demping of zich beter voelen met een substantie. Door positieve en negatieve situaties, en soms een ongunstige manier van omgaan met gevoelens, gaan ze bijna instinctief weer gebruiken om zich anders te voelen.

Het blootleggen van deze misvattingen is een belangrijke stap naar een beter begrip van verslaving. Het vraagt om empathie, educatie en een open geest om de complexiteit van deze ziekte te doorgronden.

Als we blijven denken in termen van zwakte, schuld of een afgeronde ex-verslaving, houden we juist het stigma in stand dat herstel moeilijker maakt.

Laten we samenwerken om het stigma te doorbreken en mensen die met verslaving worstelen te ondersteunen op hun pad naar herstel. Dat komt henzelf, hun omgeving en de bredere samenleving ten goede.

Zoek je hulp voor jezelf of voor een naaste? Neem contact met ons op voor een intakegesprek en een passende vervolgstap richting herstel.